Internetowy Serwis Gminy Rymań Internetowy Serwis Straży Miejskiej w Gościnie Internetowy Serwis Gminy Gościno

Drukuj

Akty prawne

Utworzono .

CZĘŚĆ OPISOWA WYBRANYCH WYKROCZEŃ,
za które strażnicy straży gminnych są uprawnieni do stosowania postępowania mandatowego:

Art. 50 Kw

Kto nie opuszcza zbiegowiska publicznego pomimo wezwania właściwego organu, podlega karze aresztu albo grzywny.

Komentarz:

Przepis art. 50 ma na celu ochronę porządku i spokoju publicznego przed zbiegowiskami. Odpowiedzialność za czyn
z art. 50 zachodzi w stosunku do tych wszystkich osób, które uczestniczą w zbiegowisku, tj, samorzutnym, przypadkowym zgromadzeniu się bliżej nieokreślonej liczby osób w miejscu publicznym, do którego każdy może się przyłączyć, pomimo wezwania właściwego organu do rozejścia się.

Straż Miejska jest organem uprawnionym do wezwania do rozejścia się.

Odpowiedzialność za wykroczenie z art. 50 ma miejsce wobec sprawcy nieopuszczającego zbiegowiska bez względu na przyczynę powstania tego zbiegowiska, jak i na fakt, iż inne osoby również nie opuściły tego zbiegowiska.

Wykroczenie z art. 50 można popełnić zarówno umyślnie, jaki i nieumyślnie. Z umyślnością mamy do czynienia wówczas, gdy sprawca nie chce opuścić zbiegowiska po wezwaniu do rozejścia się, a z nieumyślnością wówczas, gdy sprawca na podstawie towarzyszących okoliczności mógł i powinien był się zorientować, że takie wezwanie było wydane, lecz on nadal nie opuszcza tego zbiegowiska.

Art. 51 Kw

§ 1. Kto krzykiem, hałasem, alarmem lub innym wybrykiem zakłóca spokój, porządek publiczny, spoczynek nocny albo wywołuje zgorszenie w miejscu publicznym, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

§ 2. Jeżeli czyn określony w § 1 ma charakter chuligański lub sprawca dopuszcza się go, będąc pod wpływem alkoholu, środka odurzającego lub innej podobnie działającej substancji lub środka, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

Komentarz:

Zakłócenie spokoju publicznego interpretuje się, jako naruszenie równowagi psychicznej ludzi znajdujących się
w miejscach dostępnych dla nieokreślonej liczby osób. Z zakłóceniem tym będziemy mieć do czynienia zarówno wtedy, gdy działanie podjęte było w miejscu publicznym jak i nie publicznym. Ważne jest aby skutek dotknął osoby znajdujące się w miejscu publicznym, a więc w takim, w którym wybryk mógł dotrzeć do większej liczby nieoznaczonych osób i że wywołał on przewidziane w ustawie skutki przynajmniej w stosunku do jednej osoby.

Zakłócenie porządku publicznego interpretuje się, jako wywołanie takiego stanu, który w danym miejscu, czasie, okolicznościach i zgodnie z przyjętymi zwyczajami i obowiązującymi przepisami uważa się za nie
normalny i który odczuwany jest jako utrudnienie lub uniemożliwienie ludziom normalnego zachowania się
w miejscach dostępnych dla bliżej nie określonej liczby osób. Skutek ten musi dotknąć przynajmniej jednej osoby.

Zakłócenie spoczynku nocnego polega na uniemożliwieniu przynajmniej jednej osobie, odpoczęcia w ciszy, która obowiązuje od godz. 22.00 do 6.00 przy czym odpoczynek ten nie musi przejawiać się w formie snu.

Wywołanie zgorszenia w miejscu publicznym interpretuje się jako spowodowanie negatywnej reakcji otoczenia na zachowanie się sprawcy. Reakcją tą w zasadzie jest uczucie wstrętu, oburzenia, obrzydzenia czy niesmaku. Musi ono wystąpić co najmniej u jednej postronnej osoby, niebędącej nadmiernie wrażliwą, a całe zdarzenie wywołujące ten skutek musi nastąpić w miejscu publicznym. Podkreśla się, że w sprawach o wywołanie zgorszenia nie jest wystarczające notatka sporządzona przez Strażnika stwierdzająca, że zachowanie się osobnika wywołało zgorszenie w miejscu publicznym. Należy dążyć do tego, aby zgorszenie zostało udowodnione zeznaniami świadka zdarzenia, który je odczuł. Osobą zgorszoną powinna być osoba postronna.

Istotą wybryku określonego w art. 51 jest zachowanie, które pozostaje w sprzeczności z zasadami współżycia społecznego.
Art. 54 Kw

Kto wykracza przeciwko wydanym z upoważnienia ustawy przepisom porządkowym o zachowaniu się
w miejscach publicznych , podlega karze grzywny do 500 złotych albo karze nagany.

Komentarz:

Odpowiedzialność za wykroczenie z art. 54 zachodzi w stosunku do osoby, która swoim zachowaniem się narusza przepisy porządkowe zawarte w innych aktach prawnych niż kodeks wykroczeń co czyni, iż przepis art. 54 ma charakter blankietowy.

Warunkiem odpowiedzialności za wykroczenie z art. 54 jest naruszenie przepisów porządkowych, które zostały wydane tylko z upoważnieniem ustawy i tylko wtedy gdy same te przepisy porządkowe nie określają sankcji za ich przekroczenie lub niedopełnienie.
Art. 55 Kw

Kto kąpie się w miejscu, w którym jest zabronione, podlega karze grzywny do 250 złotych albo karze nagany.

Komentarz:

Przepis art. 55 ma na celu ochronę porządku w zakresie korzystania z wody dla celów rekreacyjnych. Zakaz kąpieli często ma na uwadze bezpieczeństwo kąpiących się. Kąpiel jest bowiem zabroniona z reguły w miejscach niebezpiecznych. Kąpieli nie można utożsamiać tylko z pływaniem. Kąpiel jest również przebywaniem w wodzie.

Wykroczenie z art. 55 można popełnić zarówno umyślnie jak i nie umyślnie.
Art. 58 Kw

§ 1. Kto mając środki egzystencji lub będąc zdolny do pracy, żebrze w miejscu publicznym, podlega karze ograniczenia wolności, grzywny do 1 500 złotych albo karze nagany.

Komentarz :

Przepis art.58 przewiduje odpowiedzialność względem tego, kto mając środki egzystencji lub będąc zdolny do pracy żebrze w miejscu publicznym. Karane zatem jest zachowanie polegające na żebraniu tj. proszeniu o wsparcie przy zaistnieniu po stronie sprawcy dwóch powyższych przesłanek.
Art.601 Kw

§1. Kto wykonuje działalność gospodarczą bez wymaganego zgłoszenia do ewidencji działalności gospodarczej, wpisu do rejestru działalności regulowanej lub bez wymaganej koncesji albo zezwolenia, podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny.

§2. Tej samej karze podlega, kto nie dopełnia obowiązku zgłaszania do ewidencji działalności gospodarczej zmian danych objętych wpisem.

§3. Kto będąc przedsiębiorcą wprowadza do obrotu towar bez wymaganych oznaczeń, podlega karze grzywny.

§4. Kto :

1) wykonuje bez wymaganych uprawnień zadania przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek,

Komentarz:

Ustawa o działalności gospodarczej wyjaśnia, iż działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórczą, budowlana handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż
a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły. Przepisów tej ustawy nie stosuje się do działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie upraw rolnych oraz chowu i hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego.

Zachowanie się sprawcy tego wykroczenia polega na wykonywaniu działalności gospodarczej bez wymaganego zgłoszenia do Ewidencji Działalności Gospodarczej bądź na jej prowadzeniu bez wpisu do rejestru działalności regulowanej lub bez wymaganej koncesji albo zezwolenia.

Na mocy art.14 tej ustawy przedsiębiorca może podjąć działalność gospodarczą po uzyskaniu wpisu do Rejestru Przedsiębiorców w KRS albo do EDG.

EDG prowadzi gmina dla miejsca zamieszkania przedsiębiorcy.

Wykroczenie z art. 601§ 2 popełnia ten, kto nie dopełnia obowiązku wynikającego z art.33 w/w ustawy. W myśl tego przepisu przedsiębiorca jest obowiązany złożyć wniosek o:

1. zmianę wpisu – w terminie 7 dni od dnia zmiany danych powstałych po dniu dokonania wpisu do EDC,
2. wykreślenie – w terminie 7 dni od dnia trwałego zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej.

Odpowiedzialność za wykroczenie z art. 601§3 ma miejsce w przypadku naruszenia art.20 i 21 tejże ustawy.
W myśl tego przepisu przedsiębiorca wprowadzający towar do obrotu na terytorium RP jest obowiązany do zamieszczenia na towarze, jego opakowaniu, etykiecie lub instrukcji informacji w języku polskim zawierających : firmę przedsiębiorcy i jego adres, nazwę towaru i inne oznaczenia i informację wymagane na podstawie odrębnych przepisów.
Wykroczenie z art.601§4 pkt 1 polega na wykonywaniu zadań przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek bez wymaganych uprawnień. Wymóg posiadania takich uprawnień określa ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r.
o usługach turystycznych ( Dz.U. z 2004 r. Nr 223, poz. 2268 ze zm.) Jeśli chodzi o przewodników turystycznych uzyskanie uprawnień wymagane jest w przypadku prowadzenia wycieczek oraz fachowego udzielania ich uczestnikom informacji o kraju, odwiedzanych miejscowościach, obszarach i obiektach.

W przypadku pilotów wycieczek uprawnienie jest wymagane przy sprawowaniu , w imieniu organizatora turystyki, opieki nad uczestnikami imprezy turystycznej w niezbędnym zakresie, wynikającym z charakteru imprezy, czuwania nad sposobem wykonywania usług, świadczonych na rzecz uczestników podczas imprezy oraz przyjmowanie od nich reklamacji dot. Świadczonych im usług.
Wykonywaniem w/w czynności, bez wymaganego uprawnienia stanowi wykroczenie.
Art. 63 a Kw

§1.Kto umieszcza w miejscu publicznym to tego nieprzeznaczonym ogłoszenie, plakat, afisz, apel, ulotkę, napis lub rysunek albo wystawia je na widok publiczny w innym miejscu bez zgody zarządzającego tym miejscem, podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny.

Komentarz :

Zachowanie się sprawcy wykroczenia z art.63 a polega na umieszczeniu w miejscu publicznym, do tego nie przeznaczonym lub wystawianiu na widok publiczny w innym miejscu, bez zgody zarządzającego tym miejscem, ogłoszenia, plakatu, afisza, apelu, ulotki , napisu lub rysunku. Przepis ten ma na celu ochronę miejsc publicznych przed zachowaniami , w wyniku których miejsca te zostają oszpecone afiszami, plakatami itp. Ogłoszenia te powinny być tylko wywieszone w miejscach specjalnie do tego przeznaczonych.

Wykroczenie z art. 63a zachodzi również w przypadku wystawienia w/w ogłoszenia czy plakatu w innym miejscu, bez zgody zarządzającego tym miejscem.
Wykroczenia z art.63a można popełnić zarówno umyślnie jak i nie umyślnie.

W przypadku, gdy treść powyższego plakatu, ulotki itp. Ma charakter nieprzyzwoity – czyn sprawcy wyczerpuje znamiona wykroczenia z art. 141 Kw., za który Strażnicy są upoważnieni do nakładania grzywien w postaci MK.
Art. 64 Kw

§ 1. Kto, będąc właścicielem, administratorem, dozorcą lub użytkownikiem nieruchomości, nie dopełnia obowiązku umieszczenia w odpowiednim miejscu albo utrzymania w należytym stanie tabliczki z numerem porządkowym nieruchomości, nazwą ulicy lub placu albo miejscowości, podlega karze do 250 zł
Lub karze nagany.
§2. Tej samej karze podlega, kto nie dopełnia obowiązku oświetlenia tabliczki z numerem porządkowym nieruchomości.

Komentarz :

Przepis art. 64 ma na celu ochronę porządku publicznego w zakresie należytej informacji o nazwach ulic, placów,
Miejscowości i nr porządkowych nieruchomości. Wykroczenie z art. 64 może popełnić jedynie osoba
odpowiedzialna, na której spoczywa obowiązek umieszczenia informacji o których mowa w komentowanym
artykule. Z reguły taką osobą będzie właściciel bądź administrator.
Wykroczenie to można popełnić umyślnie lub nieumyślnie.

Niszczenie lub usuwanie tablic z nazwami miejscowości, ulic, czy numeracją nieruchomości stanowi wykroczenie z art. 143 Kw, za który Strażnicy są upoważnieni do nakładania grzywien w postaci MK.
Art.65 Kw

§1. Kto umyślnie wprowadza w błąd organ państwowy lub instytucję upoważnioną z mocy ustawy
do legitymowania :

1. co do tożsamości własnej lub innej osoby,
2. co do swego obywatelstwa, zawodu, miejsca zatrudnienia lub zamieszkania, podlega karze grzywny.

Komentarz :

Dla stwierdzenia wykroczenia z art.65§ 1 wymagane jest, by sprawca umyślnie wprowadził w błąd organ państwowy lub instytucję upoważnioną z mocy ustawy do legitymowania co do tożsamości własnej lub innej osoby bądź co do swego obywatelstwa ,zawodu, miejsca zatrudnienia lub zamieszkania.

Wprowadzenie w błąd może być osiągnięte za pomocą słowa lub pisma, może nastąpić również przez zatajenie prawdziwego stanu rzeczy np. podania fałszywego nazwiska, imienia, zawodu, miejsca pracy lub zamieszkania,
a także na skutek takiego zachowania się sprawcy, które może prowadzić do wyciągnięcia błędnych wniosków przez organ państwowy.

Wykroczenie z art. 65 może popełnić tylko umyślnie.
Art.67 Kw

§1. Kto umyślnie uszkadza lub usuwa ogłoszenie wystawione publicznie przez instytucję państwową, samorządową albo organizację społeczną lub też w inny sposób umyślnie uniemożliwia zaznajomienie się
z takim ogłoszeniem, podlega karze aresztu lub grzywny.

§2. Kto umyślnie uszkadza lub usuwa ogłoszenie, afisz lub plakat wystawiony publicznie przez instytucję artystyczną, rozrywkową lub sportową albo w inny sposób umyślnie uniemożliwia zaznajomienie się
z takim ogłoszeniem , afiszem lub plakatem, podlega karze grzywny do 1 000 złotych albo karze nagany.

Komentarz :

Zachowanie się sprawcy wykroczenia opisanego w art. 67 polega na uszkadzaniu ogłoszeń, powodując ten sposób uniemożliwienie zaznajomienia się z nim.

Wykroczenie z art.67§ 1 zachodzi gdy sprawca zniszczył ogłoszenie wystawione publicznie przez instytucję państwową, samorządową albo organizację społeczną, a wykroczenie z §2 gdy sprawca zniszczy ogłoszenie, afisz lub plakat wystawiony publicznie przez instytucję artystyczną, rozrywkową lub sportową.

Wykroczenie z art.67 można popełnić tylko umyślnie.